...

 

مثل خودم ....

با روح پاره  پارۀ پر  درد  می روم
آری! از این حوالی ی نامرد می روم

تا انتهای جاده یی پر دود   روز گار
مثل  خودم پیاده شده سرد می روم

با دستهای  کوچک خود ،با غم بزرگ
من پنجه نرم کرده و یک مرد می روم

و این روزگار سرخ وسیاه و سفید...،آه
راهی که سر به راه من آورد می روم

***

سوی کسی که مثل کسی نیست ،نازنین !
مثل خودم پیاده شده سرد  می روم

!! نوشته شده توسط فیاض ویرا | 12:38 بعد از ظهر | چهارشنبه چهارم مهر 1386 •